Westoek.be

Koen Galle verwierf in december 2011 nationale naamsbekendheid met zijn Open brief aan de staker, die in een mum van tijd meer dan 100.000 keer gelezen werd. Wij kennen de Brusselaar echter al langer als house-dj Kong, radioproducer op FM Brussel en de grote man achter 22tracks Brussel.

Voor de nitwits onder jullie: 22tracks is als het ware een jukebox met 22 playlists uit evenveel genres, die telkens uit 22 tracks bestaan, en is daarmee het medium bij uitstek om nieuwe muziek te leren kennen. Een beetje zoals deze 10 Track Commandments, dus, maar dan net iets groter… Dit zijn de tien muzikale geboden van Koen Galle; enjoy!

1. Congress Alley – Congress Alley

Deze heb ik ontdekt dankzij de indrukwekkende Super Value – Super Soul compilatie. Die staat vol onbekende soul-parels die je dankzij Discogs kan opsnorren, om dan te ontdekken dat Congress Alley voor astronomisch hoge bedragen rondgaat op de tweedehandsmarkt… Dan maar YouTube-luistersessies als deze!

2. James Mason – Nightgruv
Nog zo’n originele vinyl die op het internet aan fenomenaal hoge bedragen van eigenaar verwisselt. James Mason is een Amerikaanse soul-artiest die eind jaren zeventig hoge toppen scheerde met zijn soul-jazz geluid. Toen zijn muziek begin jaren tachtig wat verloren raakte tussen al het discogeweld, ging hij zich meer concentreren op z’n producerswerk. In 1984 nam hij wel nog deze Nightgruv op, die slechts twaalf jaar later officieel werd uitgebracht door een klein UK label. Die exemplaren zijn vandaag moeilijk te vinden, maar gelukkig brengt het Amsterdamse house label Rush Hour een re-release uit. Ik ben vooral gefascineerd door de textuur en de klank van het nummer, dat zo zuiver en analoog klinkt dat het me telkens weer kippenvel bezorgt.

3. Solvent – Loss For Words
In m’n tien favorieten moest zeker ook iets vanop het Amerikaanse Ghostly label staan. Dat label stamt uit het brein van Matthew Dear, een van mijn favoriete artiesten ever. Ik had hier dan ook evengoed ’10 Matthew Dear tracks’ kunnen kiezen, maar ben uiteindelijk voor Solvent gegaan, een recente ontdekking voor mij. Solvent gaat echter al lang mee en heeft een sound die heel veel kanten opkan. Het had me niet verbaasd mocht hij op een label als Warp hebben uitgebracht of mocht hij in Berlijn wonen, maar hij woont in Toronto en zit dus bij Ghostly. Deze track is pure synthpop van de beste soort, met een zekere tristesse die me erg aanspreekt.

4. El Guincho – Bombay
Spanje is een land dat we niet zo goed kennen als het op elektronische muziek aankomt. Er is wel een sterke cultuur in steden als Madrid en Barcelona, en er is natuurlijk Ibiza, maar van producers blijft niet zo veel plakken in de rest van Europa. El Guincho is een aangename uitzondering (John Talabot ook). De man is een samplekunstenaar die met allerlei geluiden en opnames van eeuwenoude muziek aan de slag gaat. Bij deze track hoort dan nog eens een van mijn meest favoriete videoclips aller tijden: een videodroomtrip langs de meest bevreemdende taferelen met een lik zuiderse sexyback erbovenop.

5. Morgan Geist – Lullaby
Iets van Morgan Geist mocht ook absoluut niet ontbreken in mijn tien muzikale geboden, maar het was erg moeilijk te kiezen wat. Zijn disco-geïnspireerde project ‘Metro Aero’, waarmee hij rond de eeuwwisseling furore maakte en met tracks als Pina en Miura misschien wel de beste dansmuziek van die periode maakte? Het vocale en uiterst dansbare Storm Queen, waarmee hij vandaag de dansvloer bestormt? Of iets onder zijn eigen naam, zoals het album ‘Double Night Time’ uit 2008? Het werd dat laatste en daaruit de sax-geïnspireerde track Lullaby. Classic, nu al!

6. DJ Koze – 40 love
Ook Kompakt moest aan bod komen in dit lijstje. Het Keulense label is al jaren een vertrouwde basis voor kwalitatieve house met head honcho Michael Mayer als bekendste exportproduct slash dj. Wikipedia gaat voor ‘minimal techno en micro house’, ik hou het op ‘house’. Voor mijn part mag alle goeie house eigenlijk gewoon onder ‘house’ geclasseerd worden, de rest gaat onder ‘crap’. Koze is zonder twijfel de meest aparte producer van het label, misschien wel van de hele wereld. Hij kiest nooit voor de platgetreden paden en humor staat vaak centraal in zijn muziek. Het tennisballengesample op deze track is daar een goed voorbeeld van.

7. Lucio Battisti – Prendila Cosi’
Lucio Battisti is een van de best verkopende en meest invloedrijke figuren uit de Italiaanse popmuziek. Tussen 1969 en 1994 maakte hij maar liefst achttien (!!) albums, maar tegelijk was hij enorm verlegen en gaf hij amper optredens. Het is een houding die me altijd al heeft aangetrokken in artiesten. Arthur Russell, Matthew Herbert, Thom Yorke en dergelijke hebben ook een soort tegendraadsheid die mij op een zekere manier inspireert.

8. Steve Reich with Pat Metheny – Electric Counterpoint (Fast Mouvement – Part 3)
Nog een compilatieplaat die me behoorlijk ondersteboven heeft gehaald, is ‘The Grandfather Paradox’ van Ame, Dixon & Hendrik Schwarz. De drie producers gaan er samen op zoek naar de geschiedenis van de minimalistische muziek, die ze dan verbinden met (hun) hedendaagse techno en house. Een ‘grandfather paradox’ is een theoretisch stelling over wat er zou gebeuren wanneer je terug in de tijd reist en je grootvader zou vermoorden om zo je eigen bestaan paradoxaal te maken. De muziek die de drie heren compileren, is tijdloos en was behoorlijk nieuw voor me toen ik de compilatie voor het eerst beluisterde. Sindsdien ben ik heel wat van de tracks gaan bestuderen en deze Steve Reich blijft me telkens opnieuw overvallen. Het gitaarspel van Pat Metheny is zo complex en van een ongelooflijke schoonheid dat ik er stil van word.

9. D’Angelo – Spanish Joint
D’Angelo is zonder twijfel een van de beste zangers ter wereld. Je hoeft zelfs geen liefhebber van Black Music te zijn om dat te horen. De weinig aan de verbeelding overlatende video van een naakte D’Angelo voor Untitled (How Does It Feel) heeft mij lang een verkeerde indruk van de man gegeven, namelijk dat het een flauwe wijven-R&B-zanger zou zijn. Maar sinds Laurent Garnier zijn track Spanish Joint koos op de ongelofelijke ‘Life:Styles’-compilatie, begreep ik ineens dat hij veel meer is dan dat. Hij is een van de belangrijkste stemmen van de early neo-soul periode en heeft twee platen gemaakt die voor eeuwig in mijn cd-collectie zullen zitten. In 2012 wordt nieuw werk van hem verwacht. Hij is wat verdikt ook blijkbaar. Ik ben behoorlijk benieuwd!

10. Levon Vincent – Six Figures
Afsluiten met een recente house-release, leek mij wel gepast. Deze Levon Vincent heb ik onlangs nog op vinyl aangeschaft, in een tweede uitgave (‘The Rising Sun Edition’) van het origineel uit 2009. Vorig jaar bracht hij op zijn eigen label ‘Novel Sounds’ met Impressions Of A Rainstorm en Man Or Mistress ook twee essentials uit. De rauwe house-sound van de Amerikaan is behoorlijk innemend en komt het best tot uiting gespeeld op vinyl op een deftige klankinstallatie. Niet verwonderlijk dat z’n releases dan ook ‘vinyl only’ zijn. Gelukkig zijn ze ook op YouTube te beluisteren, als een fata morgana op computerspeakers, snakkend naar een Funktion One!